غزل شمارهٔ ۲۶۳

1. ۱

   بیا و کشتی ما در شط شراب انداز

   خروش و ولوله در جان شیخ و شاب انداز

2. ۲

   مرا به کشتی باده درافکن ای ساقی

   که گفته اند نکویی کن و در آب انداز

3. ۳

   ز کوی میکده برگشته ام ز راه خطا

   مرا دگر ز کرم با ره صواب انداز

4. ۴

   بیار زآن می گلرنگ مشک بو جامی

   شرار رشک و حسد در دل گلاب انداز

5. ۵

   اگر چه مست و خرابم تو نیز لطفی کن

   نظر بر این دل سرگشته خراب انداز

6. ۶

   به نیم شب اگرت آفتاب می باید

   ز روی دختر گل چهر رز نقاب انداز

7. ۷

   مهل که روز وفاتم به خاک بسپارند

   مرا به میکده بر در خم شراب انداز

8. ۸

   ز جور چرخ چو حافظ به جان رسید دلت

   به سوی دیو محن ناوک شهاب انداز

— حافظِ شیرازی