غزل شمارهٔ ۲۶۲

1. ۱

   حال خونین دلان که گوید باز

   وز فلک خون خم که جوید باز

2. ۲

   شرمش از چشم می پرستان باد

   نرگس مست اگر بروید باز

3. ۳

   جز فلاطون خم نشین شراب

   سر حکمت به ما که گوید باز

4. ۴

   هر که چون لاله کاسه گردان شد

   زین جفا رخ به خون بشوید باز

5. ۵

   نگشاید دلم چو غنچه اگر

   ساغری از لبش نبوید باز

6. ۶

   بس که در پرده چنگ گفت سخن

   ببرش موی تا نموید باز

7. ۷

   گرد بیت الحرام خم حافظ

   گر نمیرد به سر بپوید باز

— حافظِ شیرازی