غزل شمارهٔ ۲۶۱

1. ۱

   درآ که در دل خسته توان درآید باز

   بیا که در تن مرده روان درآید باز

2. ۲

   بیا که فرقت تو چشم من چنان در بست

   که فتح باب وصالت مگر گشاید باز

3. ۳

   غمی که چون سپه زنگ ملک دل بگرفت

   ز خیل شادی روم رخت زداید باز

4. ۴

   به پیش آینه دل هر آن چه می دارم

   به جز خیال جمالت نمی نماید باز

5. ۵

   بدان مثل که شب آبستن است روز از تو

   ستاره می شمرم تا که شب چه زاید باز

6. ۶

   بیا که بلبل مطبوع خاطر حافظ

   به بوی گلبن وصل تو می سراید باز

— حافظِ شیرازی