غزل شمارهٔ ۲۵۹

1. ۱

   منم که دیده به دیدار دوست کردم باز

   چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز

2. ۲

   نیازمند بلا گو رخ از غبار مشوی

   که کیمیای مراد است خاک کوی نیاز

3. ۳

   ز مشکلات طریقت عنان متاب ای دل

   که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز

4. ۴

   طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق

   به قول مفتی عشقش درست نیست نماز

5. ۵

   در این مقام مجازی به جز پیاله مگیر

   در این سراچه بازیچه غیر عشق مباز

6. ۶

   به نیم بوسه دعایی بخر ز اهل دلی

   که کید دشمنت از جان و جسم دارد باز

7. ۷

   فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق

   نوای بانگ غزل های حافظ از شیراز

— حافظِ شیرازی