غزل شمارهٔ ۲۴۸

1. ۱

   ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر

   زار و بیمار غمم راحت جانی به من آر

2. ۲

   قلب بی حاصل ما را بزن اکسیر مراد

   یعنی از خاک در دوست نشانی به من آر

3. ۳

   در کمینگاه نظر با دل خویشم جنگ است

   ز ابرو و غمزه او تیر و کمانی به من آر

4. ۴

   در غریبی و فراق و غم دل پیر شدم

   ساغر می ز کف تازه جوانی به من آر

5. ۵

   منکران را هم از این می دو سه ساغر بچشان

   وگر ایشان نستانند روانی به من آر

6. ۶

   ساقیا عشرت امروز به فردا مفکن

   یا ز دیوان قضا خط امانی به من آر

7. ۷

   دلم از دست بشد دوش چو حافظ می گفت

   کای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر

— حافظِ شیرازی