غزل شمارهٔ ۲۴۷

1. ۱

   صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار

   وز او به عاشق بی دل خبر دریغ مدار

2. ۲

   به شکر آن که شکفتی به کام بخت ای گل

   نسیم وصل ز مرغ سحر دریغ مدار

3. ۳

   حریف عشق تو بودم چو ماه نو بودی

   کنون که ماه تمامی نظر دریغ مدار

4. ۴

   جهان و هر چه در او هست سهل و مختصر است

   ز اهل معرفت این مختصر دریغ مدار

5. ۵

   کنون که چشمه قند است لعل نوشین ات

   سخن بگوی و ز طوطی شکر دریغ مدار

6. ۶

   مکارم تو به آفاق می برد شاعر

   از او وظیفه و زاد سفر دریغ مدار

7. ۷

   چو ذکر خیر طلب می کنی سخن این است

   که در بهای سخن سیم و زر دریغ مدار

8. ۸

   غبار غم برود حال خوش شود حافظ

   تو آب دیده از این ره گذر دریغ مدار

— حافظِ شیرازی