غزل شمارهٔ ۲۳۸

1. ۱

   جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید

   هلال عید در ابروی یار باید دید

2. ۲

   شکسته گشت چو پشت هلال قامت من

   کمان ابروی یارم چو وسمه بازکشید

3. ۳

   مگر نسیم خطت صبح در چمن بگذشت

   که گل به بوی تو بر تن چو صبح جامه درید

4. ۴

   نبود چنگ و رباب و نبید و عود که بود

   گل وجود من آغشته گلاب و نبید

5. ۵

   بیا که با تو بگویم غم ملالت دل

   چرا که بی تو ندارم مجال گفت و شنید

6. ۶

   بهای وصل تو گر جان بود خریدارم

   که جنس خوب مبصر به هر چه دید خرید

7. ۷

   چو ماه روی تو در شام زلف می دیدم

   شبم به روی تو روشن چو روز می گردید

8. ۸

   به لب رسید مرا جان و برنیامد کام

   به سر رسید امید و طلب به سر نرسید

9. ۹

   ز شوق روی تو حافظ نوشت حرفی چند

   بخوان ز نظمش و در گوش کن چو مروارید

— حافظِ شیرازی