غزل شمارهٔ ۲۳۶

1. ۱

   اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید

   عمر بگذشته به پیرانه سرم بازآید

2. ۲

   دارم امید بر این اشک چو باران که دگر

   برق دولت که برفت از نظرم بازآید

3. ۳

   آن که تاج سر من خاک کف پایش بود

   از خدا می طلبم تا به سرم بازآید

4. ۴

   خواهم اندر عقبش رفت به یاران عزیز

   شخصم ار بازنیاید خبرم بازآید

5. ۵

   گر نثار قدم یار گرامی نکنم

   گوهر جان به چه کار دگرم بازآید

6. ۶

   کوس نو دولتی از بام سعادت بزنم

   گر ببینم که مه نوسفرم بازآید

7. ۷

   مانعش غلغل چنگ است و شکرخواب صبوح

   ور نه گر بشنود آه سحرم بازآید

8. ۸

   آرزومند رخ شاه چو ماهم حافظ

   همتی تا به سلامت ز درم بازآید

— حافظِ شیرازی