غزل شمارهٔ ۲۲۸

1. ۱

   گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود

   پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود

2. ۲

   یا رب اندر کنف سایه آن سرو بلند

   گر من سوخته یک دم بنشینم چه شود

3. ۳

   آخر ای خاتم جمشید همایون آثار

   گر فتد عکس تو بر نقش نگینم چه شود

4. ۴

   واعظ شهر چو مهر ملک و شحنه گزید

   من اگر مهر نگاری بگزینم چه شود

5. ۵

   عقلم از خانه به در رفت وگر می این است

   دیدم از پیش که در خانه دینم چه شود

6. ۶

   صرف شد عمر گرانمایه به معشوقه و می

   تا از آنم چه به پیش آید از اینم چه شود

7. ۷

   خواجه دانست که من عاشقم و هیچ نگفت

   حافظ ار نیز بداند که چنینم چه شود

— حافظِ شیرازی