غزل شمارهٔ ۲۱۴

1. ۱

   دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود

   تعبیر رفت و کار به دولت حواله بود

2. ۲

   چل سال رنج و غصه کشیدیم و عاقبت

   تدبیر ما به دست شراب دوساله بود

3. ۳

   آن نافه مراد که می خواستم ز بخت

   در چین زلف آن بت مشکین کلاله بود

4. ۴

   از دست برده بود خمار غمم سحر

   دولت مساعد آمد و می در پیاله بود

5. ۵

   بر آستان میکده خون می خورم مدام

   روزی ما ز خوان قدر این نواله بود

6. ۶

   هر کو نکاشت مهر و ز خوبی گلی نچید

   در رهگذار باد نگهبان لاله بود

7. ۷

   بر طرف گلشنم گذر افتاد وقت صبح

   آن دم که کار مرغ سحر آه و ناله بود

8. ۸

   دیدیم شعر دلکش حافظ به مدح شاه

   یک بیت از این قصیده به از صد رساله بود

9. ۹

   آن شاه تندحمله که خورشید شیرگیر

   پیشش به روز معرکه کمتر غزاله بود

— حافظِ شیرازی