غزل شمارهٔ ۲۰۹

1. ۱

   قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود

   ور نه هیچ از دل بی رحم تو تقصیر نبود

2. ۲

   من دیوانه چو زلف تو رها می کردم

   هیچ لایق ترم از حلقه زنجیر نبود

3. ۳

   یا رب این آینه حسن چه جوهر دارد

   که در او آه مرا قوت تأثیر نبود

4. ۴

   سر ز حسرت به در میکده ها برکردم

   چون شناسای تو در صومعه یک پیر نبود

5. ۵

   نازنین تر ز قدت در چمن ناز نرست

   خوش تر از نقش تو در عالم تصویر نبود

6. ۶

   تا مگر همچو صبا باز به کوی تو رسم

   حاصلم دوش به جز ناله شبگیر نبود

7. ۷

   آن کشیدم ز تو ای آتش هجران که چو شمع

   جز فنای خودم از دست تو تدبیر نبود

8. ۸

   آیتی بود عذاب انده حافظ بی تو

   که بر هیچ کسش حاجت تفسیر نبود

— حافظِ شیرازی