غزل شمارهٔ ۲۰۶

1. ۱

   پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود

   مهرورزی تو با ما شهره آفاق بود

2. ۲

   یاد باد آن صحبت شب ها که با نوشین لبان

   بحث سر عشق و ذکر حلقه عشاق بود

3. ۳

   پیش از این کاین سقف سبز و طاق مینا برکشند

   منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود

4. ۴

   از دم صبح ازل تا آخر شام ابد

   دوستی و مهر بر یک عهد و یک میثاق بود

5. ۵

   سایه معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد

   ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود

6. ۶

   حسن مه رویان مجلس گرچه دل می برد و دین

   بحث ما در لطف طبع و خوبی اخلاق بود

7. ۷

   بر در شاهم گدایی نکته ای در کار کرد

   گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود

8. ۸

   رشته تسبیح اگر بگسست معذورم بدار

   دستم اندر دامن ساقی سیمین ساق بود

9. ۹

   در شب قدر ار صبوحی کرده ام عیبم مکن

   سرخوش آمد یار و جامی بر کنار طاق بود

10. ۱۰

    شعر حافظ در زمان آدم اندر باغ خلد

    دفتر نسرین و گل را زینت اوراق بود

— حافظِ شیرازی