غزل شمارهٔ ۲۰۲

1. ۱

   بود آیا که در میکده ها بگشایند

   گره از کار فروبسته ما بگشایند

2. ۲

   اگر از بهر دل زاهد خودبین بستند

   دل قوی دار که از بهر خدا بگشایند

3. ۳

   به صفای دل رندان صبوحی زدگان

   بس در بسته به مفتاح دعا بگشایند

4. ۴

   نامه تعزیت دختر رز بنویسید

   تا همه مغبچگان زلف دوتا بگشایند

5. ۵

   گیسوی چنگ ببرید به مرگ می ناب

   تا حریفان همه خون از مژه ها بگشایند

6. ۶

   در میخانه ببستند خدایا مپسند

   که در خانه تزویر و ریا بگشایند

7. ۷

   حافظ این خرقه که داری تو ببینی فردا

   که چه زنار ز زیرش به دغا بگشایند

— حافظِ شیرازی