غزل شمارهٔ ۱۹۷

1. ۱

   شاهدان گر دلبری زین سان کنند

   زاهدان را رخنه در ایمان کنند

2. ۲

   هر کجا آن شاخ نرگس بشکفد

   گل رخانش دیده نرگس دان کنند

3. ۳

   ای جوان سروقد گویی ببر

   پیش از آن کز قامتت چوگان کنند

4. ۴

   عاشقان را بر سر خود حکم نیست

   هر چه فرمان تو باشد آن کنند

5. ۵

   پیش چشمم کمتر است از قطره ای

   این حکایت ها که از طوفان کنند

6. ۶

   یار ما چون گیرد آغاز سماع

   قدسیان بر عرش دست افشان کنند

7. ۷

   مردم چشمم به خون آغشته شد

   در کجا این ظلم بر انسان کنند

8. ۸

   خوش برآ با غصه ای دل کاهل راز

   عیش خوش در بوته هجران کنند

9. ۹

   سر مکش حافظ ز آه نیم شب

   تا چو صبحت آینه رخشان کنند

— حافظِ شیرازی