غزل شمارهٔ ۱۹۰

1. ۱

   کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند

   ببرد اجر دو صد بنده که آزاد کند

2. ۲

   قاصد منزل سلمیٰ که سلامت بادش

   چه شود گر به سلامی دل ما شاد کند

3. ۳

   امتحان کن که بسی گنج مرادت بدهند

   گر خرابی چو مرا لطف تو آباد کند

4. ۴

   یا رب اندر دل آن خسرو شیرین انداز

   که به رحمت گذری بر سر فرهاد کند

5. ۵

   شاه را به بود از طاعت صدساله و زهد

   قدر یک ساعته عمری که در او داد کند

6. ۶

   حالیا عشوه ناز تو ز بنیادم برد

   تا دگرباره حکیمانه چه بنیاد کند

7. ۷

   گوهر پاک تو از مدحت ما مستغنیست

   فکر مشاطه چه با حسن خداداد کند

8. ۸

   ره نبردیم به مقصود خود اندر شیراز

   خرم آن روز که حافظ ره بغداد کند

— حافظِ شیرازی