غزل شمارهٔ ۱۸۹

1. ۱

   طایر دولت اگر باز گذاری بکند

   یار بازآید و با وصل قراری بکند

2. ۲

   دیده را دستگه در و گهر گر چه نماند

   بخورد خونی و تدبیر نثاری بکند

3. ۳

   دوش گفتم بکند لعل لبش چاره من

   هاتف غیب ندا داد که آری بکند

4. ۴

   کس نیارد بر او دم زند از قصه ما

   مگرش باد صبا گوش گذاری بکند

5. ۵

   داده ام باز نظر را به تذروی پرواز

   بازخواند مگرش نقش و شکاری بکند

6. ۶

   شهر خالی ست ز عشاق بود کز طرفی

   مردی از خویش برون آید و کاری بکند

7. ۷

   کو کریمی که ز بزم طربش غم زده ای

   جرعه ای درکشد و دفع خماری بکند

8. ۸

   یا وفا یا خبر وصل تو یا مرگ رقیب

   بود آیا که فلک زین دو سه کاری بکند

9. ۹

   حافظا گر نروی از در او هم روزی

   گذری بر سرت از گوشه کناری بکند

— حافظِ شیرازی