غزل شمارهٔ ۱۸۸

1. ۱

   مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند

   که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

2. ۲

   کمال سر محبت ببین نه نقص گناه

   که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند

3. ۳

   ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بوی

   که خاک میکده ما عبیر جیب کند

4. ۴

   چنان زند ره اسلام غمزه ساقی

   که اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند

5. ۵

   کلید گنج سعادت قبول اهل دل است

   مباد آن که در این نکته شک و ریب کند

6. ۶

   شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد

   که چند سال به جان خدمت شعیب کند

7. ۷

   ز دیده خون بچکاند فسانه حافظ

   چو یاد وقت زمان شباب و شیب کند

— حافظِ شیرازی