غزل شمارهٔ ۱۶۹

1. ۱

   یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد

   دوستی کی آخر آمد دوست دار ان را چه شد

2. ۲

   آب حیوان تیره گون شد خضر فرخ پی کجاست

   خون چکید از شاخ گل باد بهار ان را چه شد

3. ۳

   کس نمی گوید که یاری داشت حق دوستی

   حق شناسان را چه حال افتاد یاران را چه شد

4. ۴

   لعلی از کان مروت برنیامد سال هاست

   تابش خورشید و سعی باد و باران را چه شد

5. ۵

   شهر یاران بود و خاک مهر بانان این دیار

   مهربانی کی سر آمد شهریار ان را چه شد

6. ۶

   گوی توفیق و کرامت در میان افکنده اند

   کس به میدان در نمی آید سوار ان را چه شد

7. ۷

   صدهزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست

   عندلیبان را چه پیش آمد هزاران را چه شد

8. ۸

   زهره سازی خوش نمی سازد مگر عود ش بسوخت

   کس ندارد ذوق مستی می گسار ان را چه شد

9. ۹

   حافظ اسرار الهی کس نمی داند خموش

   از که می پرسی که دور روزگار ان را چه شد

— حافظِ شیرازی