غزل شمارهٔ ۱۶۸

1. ۱

   گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد

   بسوختیم در این آرزوی خام و نشد

2. ۲

   به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم

   شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد

3. ۳

   پیام داد که خواهم نشست با رندان

   بشد به رندی و دردی کشیم نام و نشد

4. ۴

   رواست در بر اگر می تپد کبوتر دل

   که دید در ره خود تاب و پیچ دام و نشد

5. ۵

   بدان هوس که به مستی ببوسم آن لب لعل

   چه خون که در دلم افتاد همچو جام و نشد

6. ۶

   به کوی عشق منه بی دلیل راه قدم

   که من به خویش نمودم صد اهتمام و نشد

7. ۷

   فغان که در طلب گنج نامه مقصود

   شدم خراب جهانی ز غم تمام و نشد

8. ۸

   دریغ و درد که در جست و جوی گنج حضور

   بسی شدم به گدایی بر کرام و نشد

9. ۹

   هزار حیله برانگیخت حافظ از سر فکر

   در آن هوس که شود آن نگار رام و نشد

— حافظِ شیرازی