غزل شمارهٔ ۱۶۶

1. ۱

   روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

   زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

2. ۲

   آن همه ناز و تنعم که خزان می فرمود

   عاقبت در قدم باد بهار آخر شد

3. ۳

   شکر ایزد که به اقبال کله گوشه گل

   نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد

4. ۴

   صبح امید که بد معتکف پرده غیب

   گو برون آی که کار شب تار آخر شد

5. ۵

   آن پریشانی شب های دراز و غم دل

   همه در سایه گیسوی نگار آخر شد

6. ۶

   باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوز

   قصه غصه که در دولت یار آخر شد

7. ۷

   ساقیا لطف نمودی قدحت پر می باد

   که به تدبیر تو تشویش خمار آخر شد

8. ۸

   در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را

   شکر کان محنت بی حد و شمار آخر شد

— حافظِ شیرازی