غزل شمارهٔ ۱۶۴

1. ۱

   نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد

   عالم پیر دگرباره جوان خواهد شد

2. ۲

   ارغوان جام عقیقی به سمن خواهد داد

   چشم نرگس به شقایق نگران خواهد شد

3. ۳

   این تطاول که کشید از غم هجران بلبل

   تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد

4. ۴

   گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگیر

   مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد

5. ۵

   ای دل ار عشرت امروز به فردا فکنی

   مایه نقد بقا را که ضمان خواهد شد

6. ۶

   ماه شعبان منه از دست قدح کاین خورشید

   از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد

7. ۷

   گل عزیز است غنیمت شمریدش صحبت

   که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد

8. ۸

   مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود

   چند گویی که چنین رفت و چنان خواهد شد

9. ۹

   حافظ از بهر تو آمد سوی اقلیم وجود

   قدمی نه به وداعش که روان خواهد شد

— حافظِ شیرازی