غزل شمارهٔ ۱۵۸

1. ۱

   من و انکار شراب این چه حکایت باشد

   غالبا این قدرم عقل و کفایت باشد

2. ۲

   تا به غایت ره میخانه نمی دانستم

   ور نه مستوری ما تا به چه غایت باشد

3. ۳

   زاهد و عجب و نماز و من و مستی و نیاز

   تا تو را خود ز میان با که عنایت باشد

4. ۴

   زاهد ار راه به رندی نبرد معذور است

   عشق کاری ست که موقوف هدایت باشد

5. ۵

   من که شب ها ره تقوا زده ام با دف و چنگ

   این زمان سر به ره آرم چه حکایت باشد

6. ۶

   بنده پیر مغانم که ز جهلم برهاند

   پیر ما هر چه کند عین عنایت باشد

7. ۷

   دوش از این غصه نخفتم که رفیقی می گفت

   حافظ ار مست بود جای شکایت باشد

— حافظِ شیرازی