غزل شمارهٔ ۱۵۶

1. ۱

   به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد

   تو را در این سخن انکار کار ما نرسد

2. ۲

   اگرچه حسن فروشان به جلوه آمده اند

   کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد

3. ۳

   به حق صحبت دیرین که هیچ محرم راز

   به یار یک جهت حق گزار ما نرسد

4. ۴

   هزار نقش برآید ز کلک صنع و یکی

   به دلپذیری نقش نگار ما نرسد

5. ۵

   هزار نقد به بازار کاینات آرند

   یکی به سکه صاحب عیار ما نرسد

6. ۶

   دریغ قافله عمر کآنچنان رفتند

   که گردشان به هوای دیار ما نرسد

7. ۷

   دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش

   که بد به خاطر امیدوار ما نرسد

8. ۸

   چنان بزی که اگر خاک ره شوی کس را

   غبار خاطری از رهگذار ما نرسد

9. ۹

   بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصه او

   به سمع پادشه کامگار ما نرسد

— حافظِ شیرازی