غزل شمارهٔ ۱۵۱

1. ۱

   دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی ارزد

   به می بفروش دلق ما کز این بهتر نمی ارزد

2. ۲

   به کوی می فروشانش به جامی بر نمی گیرند

   زهی سجاده تقوا که یک ساغر نمی ارزد

3. ۳

   رقیبم سرزنش ها کرد کز این باب رخ برتاب

   چه افتاد این سر ما را که خاک در نمی ارزد

4. ۴

   شکوه تاج سلطانی که بیم جان در او درج است

   کلاهی دلکش است اما به ترک سر نمی ارزد

5. ۵

   چه آسان می نمود اول غم دریا به بوی سود

   غلط کردم که این طوفان به صد گوهر نمی ارزد

6. ۶

   تو را آن به که روی خود ز مشتاقان بپوشانی

   که شادی جهانگیری غم لشکر نمی ارزد

7. ۷

   چو حافظ در قناعت کوش و از دنیای دون بگذر

   که یک جو منت دونان دو صد من زر نمی ارزد

— حافظِ شیرازی