غزل شمارهٔ ۱۴۴

1. ۱

   به سر جام جم آنگه نظر توانی کرد

   که خاک میکده کحل بصر توانی کرد

2. ۲

   مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر

   بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد

3. ۳

   گل مراد تو آنگه نقاب بگشاید

   که خدمتش چو نسیم سحر توانی کرد

4. ۴

   گدایی در میخانه طرفه اکسیریست

   گر این عمل بکنی خاک زر توانی کرد

5. ۵

   به عزم مرحله عشق پیش نه قدمی

   که سودها کنی ار این سفر توانی کرد

6. ۶

   تو کز سرای طبیعت نمی روی بیرون

   کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد

7. ۷

   جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی

   غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

8. ۸

   بیا که چاره ذوق حضور و نظم امور

   به فیض بخشی اهل نظر توانی کرد

9. ۹

   ولی تو تا لب معشوق و جام می خواهی

   طمع مدار که کار دگر توانی کرد

10. ۱۰

    دلا ز نور هدایت گر آگهی یابی

    چو شمع خنده زنان ترک سر توانی کرد

11. ۱۱

    گر این نصیحت شاهانه بشنوی حافظ

    به شاهراه حقیقت گذر توانی کرد

— حافظِ شیرازی