غزل شمارهٔ ۱۳۲

1. ۱

   به آب روشن می عارفی طهارت کرد

   علی الصباح که میخانه را زیارت کرد

2. ۲

   همین که ساغر زرین خور نهان گردید

   هلال عید به دور قدح اشارت کرد

3. ۳

   خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد

   به آب دیده و خون جگر طهارت کرد

4. ۴

   امام خواجه که بودش سر نماز دراز

   به خون دختر رز خرقه را قصارت کرد

5. ۵

   دلم ز حلقه زلفش به جان خرید آشوب

   چه سود دید ندانم که این تجارت کرد

6. ۶

   اگر امام جماعت طلب کند امروز

   خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

— حافظِ شیرازی