- ۱
نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد
بختم ار یار شود رختم از این جا ببرد
- ۲
کو حریفی کش سرمست که پیش کرمش
عاشق سوخته دل نام تمنا ببرد
- ۳
باغبانا ز خزان بی خبرت می بینم
آه از آن روز که بادت گل رعنا ببرد
- ۴
رهزن دهر نخفته ست مشو ایمن از او
اگر امروز نبرده ست که فردا ببرد
- ۵
در خیال این همه لعبت به هوس می بازم
بو که صاحب نظری نام تماشا ببرد
- ۶
علم و فضلی که به چل سال دلم جمع آورد
ترسم آن نرگس مستانه به یغما ببرد
- ۷
بانگ گاوی چه صدا باز دهد عشوه مخر
سامری کیست که دست از ید بیضا ببرد
- ۸
جام مینایی می سد ره تنگ دلی ست
منه از دست که سیل غمت از جا ببرد
- ۹
راه عشق ار چه کمینگاه کمانداران است
هر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببرد
- ۱۰
حافظ ار جان طلبد غمزه مستانه یار
خانه از غیر بپرداز و بهل تا ببرد
— حافظِ شیرازی