غزل شمارهٔ ۱۱۹

1. ۱

   دلی که غیب نمای است و جام جم دارد

   ز خاتمی که دمی گم شود چه غم دارد

2. ۲

   به خط و خال گدایان مده خزینه دل

   به دست شاهوشی ده که محترم دارد

3. ۳

   نه هر درخت تحمل کند جفای خزان

   غلام همت سروم که این قدم دارد

4. ۴

   رسید موسم آن کز طرب چو نرگس مست

   نهد به پای قدح هر که شش درم دارد

5. ۵

   زر از بهای می اکنون چو گل دریغ مدار

   که عقل کل به صدت عیب متهم دارد

6. ۶

   ز سر غیب کس آگاه نیست قصه مخوان

   کدام محرم دل ره در این حرم دارد

7. ۷

   دلم که لاف تجرد زدی کنون صد شغل

   به بوی زلف تو با باد صبحدم دارد

8. ۸

   مراد دل ز که پرسم که نیست دلداری

   که جلوه نظر و شیوه کرم دارد

9. ۹

   ز جیب خرقه حافظ چه طرف بتوان بست

   که ما صمد طلبیدیم و او صنم دارد

— حافظِ شیرازی