غزل شمارهٔ ۱۱۸

1. ۱

   آن کس که به دست جام دارد

   سلطانی جم مدام دارد

2. ۲

   آبی که خضر حیات از او یافت

   در میکده جو که جام دارد

3. ۳

   سررشته جان به جام بگذار

   کاین رشته از او نظام دارد

4. ۴

   ما و می و زاهدان و تقوا

   تا یار سر کدام دارد

5. ۵

   بیرون ز لب تو ساقیا نیست

   در دور کسی که کام دارد

6. ۶

   نرگس همه شیوه های مستی

   از چشم خوشت به وام دارد

7. ۷

   ذکر رخ و زلف تو دلم را

   وردی ست که صبح و شام دارد

8. ۸

   بر سینه ریش دردمندان

   لعلت نمکی تمام دارد

9. ۹

   در چاه ذقن چو حافظ ای جان

   حسن تو دو صد غلام دارد

— حافظِ شیرازی