غزل شمارهٔ ۱۱

1. ۱

   ساقی به نور باده برافروز جام ما

   مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

2. ۲

   ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم

   ای بی خبر ز لذت شرب مدام ما

3. ۳

   هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق

   ثبت است بر جریده عالم دوام ما

4. ۴

   چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان

   کآید به جلوه سرو صنوبرخرام ما

5. ۵

   ای باد اگر به گلشن احباب بگذری

   زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما

6. ۶

   گو نام ما ز یاد به عمدا چه می بری

   خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما

7. ۷

   مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است

   زآن رو سپرده اند به مستی زمام ما

8. ۸

   ترسم که صرفه ای نبرد روز بازخواست

   نان حلال شیخ ز آب حرام ما

9. ۹

   حافظ ز دیده دانه اشکی همی فشان

   باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما

10. ۱۰

    دریای اخضر فلک و کشتی هلال

    هستند غرق نعمت حاجی قوام ما

— حافظِ شیرازی