غزل شمارهٔ ۱۰۱

1. ۱

   شراب و عیش نهان چیست کار بی بنیاد

   زدیم بر صف رندان و هر چه بادا باد

2. ۲

   گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکن

   که فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاد

3. ۳

   ز انقلاب زمانه عجب مدار که چرخ

   از این فسانه هزاران هزار دارد یاد

4. ۴

   قدح به شرط ادب گیر زان که ترکیبش

   ز کاسه سر جمشید و بهمن است و قباد

5. ۵

   که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند

   که واقف است که چون رفت تخت جم بر باد

6. ۶

   ز حسرت لب شیرین هنوز می بینم

   که لاله می دمد از خون دیده فرهاد

7. ۷

   مگر که لاله بدانست بی وفایی دهر

   که تا بزاد و بشد جام می ز کف ننهاد

8. ۸

   بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم

   مگر رسیم به گنجی در این خراب آباد

9. ۹

   نمی دهند اجازت مرا به سیر سفر

   نسیم باد مصلا و آب رکن آباد

10. ۱۰

    قدح مگیر چو حافظ مگر به ناله چنگ

    که بسته اند بر ابریشم طرب دل شاد

— حافظِ شیرازی