غزل شمارهٔ ۱۰۰

1. ۱

   دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد

   گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد

2. ۲

   گفتم به باد می دهدم باده نام و ننگ

   گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد

3. ۳

   سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست

   از بهر این معامله غمگین مباش و شاد

4. ۴

   بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ

   در معرضی که تخت سلیمان رود به باد

5. ۵

   حافظ گرت ز پند حکیمان ملالت است

   کوته کنیم قصه که عمرت دراز باد

— حافظِ شیرازی